سخن بلاگ

ﻋﻦ ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻗﺎﻝ: ﺍﻥ ﺍﻟﻤؤﻣﻦ ﻟﺎﻳﺼﺒﺢ ﺍﻟﺎﺧﺎﺋﻔﺎ ﻭ ﺍﻥ ﻛﺎﻥ ﻣﺤﺴﻨﺎ ﻭ ﻟﺎﻳﻤﺴﻰ ﺍﻟﺎ ﺧﺎﺋﻔﺎ ﻭ ﺍﻥ ﻛﺎﻥ ﻣﺤﺴﻨﺎ ﻟﺎﻧﻪ ﺑﻴﻦ ﺍﻣﺮﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﻭﻗﺖ ﻗﺪ ﻣﻀﻰ ﻟﺎﻳﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﻧﻊ ﺑﻪ ﻭ ﺑﻴﻦ ﺍﺟﻞ ﻗﺪ ﺍﻗﺘﺮﺏ ﻟﺎ ﻳﺪﺭﻯ ﻣﺎ ﻳﺼﻴﺒﻪ ﻣﻦ ﺍﻟﻬﻠﻜﺎﺕ ﺍﻟﺎ ﻭ ﻗﻮﻟﻮﺍ ﺧﻴﺮﺍ ﺗﻌﺮﻓﻮﺍ ﺑﻪ ﻭ ﺍﻋﻤﻠﻮﺍ ﺑﻪ ﺗﻜﻮﻧﻮﺍ ﻣﻦ ﺍﻫﻠﻪ ﺻﻠﻮﺍ ﺍﺭﺣﺎﻣﻜﻢ ﻭ ﺍﻥ ﻗﻄﻌﻮﻛﻢ ﻭ ﻋﻮﺩﻭﺍ ﺑﺎﻟﻔﻀﻞ ﻋﻠﻰ ﻣﻦ ﺣﺮﻣﻜﻢ ﻭ ﺍﺩﻭﺍ ﺍﻟﺎﻣﺎﻧﻪ ﺍﻟﻰ ﻣﻦ ﺍﺋﺘﻤﻨﻜﻢ ﻭ ﺍﻭﻓﻮﺍ ﺑﻌﻬﺪ ﻣﻦ ﻋﺎﻫﺪﺗﻢ ﻭ ﺍﺫﺍ ﺣﻜﻤﺘﻢ ﻓﺎﻋﺪﻟﻮﺍ.

ﺗﺮﺟﻤﻪ: 

ﺍﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺆﻣﻨﻴﻦ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﻣؤﻣﻦ ﺻﺒﺢ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ حالت ﺗﺮﺱ از خدا ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺷﺐ ﻧﻤﻰﻛﻨﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ حالت ﺗﺮﺱ از خدا ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ: ﺑﻴﻦ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺳﭙﺮﻯ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻭ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﭼﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﮔﻰ ﻛﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺧﻄﺮﺍﺗﻰ (ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ) ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﻭ ﻣﻰ ﺷﻮﺩ. ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺳﺨﻦ ﺧﻴﺮ ﮔﻮﻳﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻴﺮ ﮔﻮﻳﻰ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻳﺪ ﻭ ﻛﺮﺩﺍﺭ ﻧﻴﻜﻮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺍﻫﻞ ﺧﻴﺮ باشید. ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪﺍﻧﺘﺎﻥ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﺒﺮﻧﺪ، ﺑﺎ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎ ﻓﻀﻞ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭﻯ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﻦ ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﻣﺎﻧﺘﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﭘﺎﻳ‌‌ﺒﻨﺪ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺣﻜﻢ ﻣﻰ ﻛﻨﻴﺪ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻛﻨﻴﺪ.

جهاد با نفس- شیخ حر عاملی - حدیث ۱۲۴

🟢 جمع شدن ناگهانی و معجزه آسای ۳۱۳ نفر از فرماندهان اصلی امام عصر عجل الله تعالی فرجه در کعبه معظمه  

🔵 امام صادق عليه السّلام فرمود:

🔴  «هنگامى كه به امام اجازه (ظهور) داده مى‌شود خدا را به نام عبرانيش مى‌خواند سيصد و سيزده نفر ياران آن حضرت براى او گرد آورده مى‌شوند و همچون پاره پاره ابر پائيزى‌اند، آنان پرچم‌دارند، بعضى از ايشان شبانه از بسترش ناپديد مى‌گردد و بامداد در مكّه است، و پاره‌اى از ايشان در روز ديده مى‌شود كه در ميان ابر مى‌رود و نام خودش و نام پدرش و مشخّصاتش و نسبش شناخته شده است، عرض كردم: فدايت گردم كدام يك از ايشان از نظر ايمان برتر است‌؟ فرمود: همان كه در روز ميان ابر مى‌رود. و ايشانند آن ناپديدشوندگان و اين آيه در مورد آنان نازل شده: «هر كجا باشيد خداوند شما را جملگى مى‌آورد».

📚الغيبة (للنعمانی) ج ۱، ص ۳۱۲

#بر_چهره_دلگشای_مهدی_صلوات

در تمايز اين دوره می‌توان گفت: دوره متقدمان همان پنج قرن نخست هجری است كه در اين دوره حديث شيعه توسط ائمه معصومين عليهم‌السلام صادر شد و به وسيله اصحاب و راويان آن حضرات به رشته تحرير كشيده شد، سپس توسط دانشمندان طبقات بعد دسته‌بندی و تدوين و در نهايت توسط محدثان سه گانه اول يعنی شيخ كلينی، شيخ صدوق و شيخ طوسی در «كتب اربعه» جای گرفت.

از بین کتابهای نوشته شده در دوره متقدمان چهار كتاب اصلی حديث شيعه  کتاب جامع روایی در ابواب مختلف است و شالوده و اساس روايات و احاديث شيعه محسوب می‌شوند. این کتابها عبارتند از :

• الكافی از شیخ کلینی  (اصول کافی)
• من لايحضره الفقيه از شیخ صدوق
• دو کتاب تهذيب الاحكام و الاستبصار از شیخ طوسی