زندگی انسان همواره با مشکلات و سختی ها همراه است و گاهی تنها امید به درگاه الهی، آرامش بخش قلب ها و گره گشای گرفتاری ها می شود. در میان روایات اهل بیت علیهم السلام، دعاهایی نقل شده اند که برای رفع مشکلات و غم ها توصیه شده اند. یکی از این دعاهای ارزشمند از امام جواد علیه السلام به نقل از علی بن مهزیار به دست ما رسیده است که داستانی جالب و تاثیرگذار درباره آن وجود دارد.
علی بن مهزیار از اصحاب برجسته امام جواد علیه السلام نقل می کند که شخصی به نام محمد بن حمزه غنوی، که در زندان گرفتار بود، به من نامه نوشت و درخواست کرد که از امام بخواهم دعایی برای گشایش کارهایش و رفع گرفتاری معرفی کنند. من درخواست او را اجابت کردم و نامه ای به امام نوشتم.
امام جواد علیه السلام در پاسخ به من نوشتند:
به او بگو این دعا را بخواند و به خصوص پس از نمازها بر آن مداومت داشته باشد:
یَا مَنْ یَکفِی مِنْ کلِّ شَیْ ءٍ وَ لَا یَکفِی مِنْهُ شَیْ ءٌ اکفِنِی مَا أَهَمَّنِی مِمَّا أَنَا فِیهِ بحق محمدٍ و آل محمد صلواتک علیه و علیهم اجمعین.
ترجمه دعا:
"ای خدایی که از هر چیزی بی نیازی و همه به تو نیازمندند، مرا از آنچه مرا غمگین و نگران کرده است، به حق محمد و آل محمد، یاری فرما."
علی بن مهزیار ادامه می دهد که این دعا را به محمد بن حمزه آموختم. او با مداومت بر این دعا، پس از مدتی کوتاه از زندان آزاد شد و گشایش در کارهایش حاصل گردید.
